Zijn aanpak sloeg aan en kreeg navolging van  kleinschalige ondernemers die zich specialiseerden in klein maar fijn.

 

De les voor de gemeente moet zijn dat we onze economische plannen niet vanuit de ivoren toren van het stadhuis moeten bedenken, maar ruimte, steun en kansen moeten bieden de samenleving en aan ondernemers die hun nek durven uit te steken.

Pijnlijk maar ook typerend voor de ambtelijke stadhuiscultuur dat juist deze creatieve ondernemer twee jaar geleden een dwangsom aan zijn broek kreeg wegens ‘illegale reclame’. Op het raam van Corazon zat volgens de gemeentelijke aanschrijving een te grote ‘sticker’. En dat verdroeg zich niet met de bepalingen van de algemene plaatselijke verordening (apv). Namens de BPA trok ik politiek aan de bel. Eeen vergissing, bleek toen. En ik deed dat ook in het geval van een snackbar in de Hellestraat. De exploitant Jab Gabris had verzuimd een vlaggenhouder (niet groter dan 10 cm) te verwijderen en kreeg daarvoor als gemeentelijke ‘beloning’een dwangsom van 2.500 euro aan de broek.  Na mijn protesten liep de zaak met een sisser af en verdween de dwangsom in de prullenbak.

 

Maar de rigide reclameregels gelden nog steeds. En komen ook niet voor het het nieuwe dereguleringsplan. Onmiddellijk afschaffen dit soort onzinnige regels is mijn motto en dat van de BPA.

 Noot: