|
Het proces van collegevorming is boeiend maar delicaat schreef ik in mijn column van al weer ruim twee maanden geleden. De BPA heeft inmiddels als coalitieleider die klus voortreffelijk geklaard. Vanavond tijdens de gemeenteraad vindt de benoeming van de wethouders plaats.
Ongedacht en voor velen onverwacht. Het verhaal gaat dat onmiddellijk nadat op 5 maart de BPA het voortouw nam op het stadhuis er slechts één hoge beleidsambtenaar was, die de BPA in staat zag de onderhandelingen tot een goed einde te brengen. Veel scepsis ook buiten het gemeentehuis. Verklaarbaar want de BPA voerde 8 jaar lang scherpe oppositie en blonk niet uit in diplomatie.
Maar binnen de BPA was het voorbereidende huiswerk allang gedaan. Het begon een jaar geleden met een ledenvergadering en een sessie op de hei. Als de BPA een goede uitslag zou maken – en daar bestond geen twijfel over – dan zouden de BPA de verkiezingswinst moeten verzilveren in het leveren van een wethouder. Het dragen van bestuursverantwoordelijkheid dus. En het waren juist mannen van het eerste uur als Hans van Wegen en Kees Kraanen die deze bestuursambitie uitdroegen en verdedigden. In het besef dat deze politieke bestuursambitie persoonlijke inzet maar ook persoonlijke offers vraagt. In het besef dat kiezers daadwerkelijke macht, invloed en resultaten van hun favoriete partij verlangen.
Op 14 april jl vond een bijzondere ledenvergadering van de BPA plaats. Centraal stond de coalitiedeelname en de resultaten die vijf weken onderhandelingen hadden opgeleverd. Juist op dat moment dreigden die onderhandelingen stuk te lopen. De BPA-voorkeur om met vier winnende partijen en vier wethouders de stad door zeer zware bezuinigingstijden te loodsen, bleek onhaalbaar. Leden van onze partij spraken jegens Hans van Wegen en Ben Stoelinga het verlangen uit door te gaan met het streven naar bestuursverantwoordelijkheid en vonden dat bij een doorstart het CDA als vijfde partij geen breekpunt mocht en kon vormen. Wel werd gehamerd op het behoud van de identiteit van de BPA.
Ik zal het openhartig zeggen. Bepalend voor mij in het coalitieproces waren vooral de meningen van de mannen van het eerste BPA-uur, Hans van Wegen en Kees Kraanen. Voor mij hoefde die coalitierol niet zo nodig. Ik voelde me als raadslid senang en in de oppositierol frank en vrij. Maar het waren juist Hans van Wegen en Kees Kraanen, die er veel, zo niet alles, voor over hadden om als BPA bestuursverantwoordelijkheid te (gaan) dragen. Afgelopen weekend spraken we over de personele en inhoudelijke gevolgen die dat heeft. En werd gesproken over het behoud van de identiteit van de BPA. Hans van Wegen zal de komende jaren zo spraken we af als algemene partijleider een uiterst gezichtsbepalende rol blijven vervullen. Maar mij werd de taak van nieuwe fractievoorzitter toegedicht met Hans als vice-fractievoorzitter.
Soms heb je in de politiek niet te kiezen, maar wordt er voor je gekozen.
Reacties
[3] |
